Eleni Dafnidi’nin çarpıcı romanı “Barbie’nin Katli” üzerine samimi bir inceleme. Sıfır beden dayatması, yeme bozuklukları ve mükemmel olma takıntısına trajikomik bir bakış.
Çocukluğumuzun o kusursuz oyuncağını hatırlarsınız: Barbie. Upuzun bacaklar, hokka gibi bir burun, asla bozulmayan sarı saçlar ve tabii ki o imkansız incelikteki bel… Peki, o plastik mükemmelliğe ulaşmaya çalışırken etten kemikten olan ruhumuzu nasıl katlettiğimizi hiç düşündünüz mü?
Eleni Dafnidi’nin sarsıcı romanı “Barbie’nin Katli”, isminin çağrıştırdığı o çocuksu dünyadan çok uzak. Bu kitap, aynadaki görüntüsüyle savaş halinde olan, tartıdaki rakamları hayatının merkezine koyan ve “biraz daha zayıflarsam her şey düzelecek” yalanına inanan kadınların hikayesi.
Bugün blogda; bir deri bir kemik kalana kadar küçülmeye çalışırken aslında hayatı ıskalayanları ve “Sıfır Beden” tiranlığını konuşacağız.
“Açlık, En Sadık Arkadaştır”
Kitap, mizahi ve akıcı bir dille başlasa da, sayfalar ilerledikçe boğazınızda bir düğüm oluşuyor. Kahramanımız, toplumun (ve bazen en yakınımızdaki annelerin, teyzelerin) dayattığı o “zayıf olursan sevilirsin” mesajını o kadar içselleştirmiş ki, yemek yemek onun için bir eziyete dönüşüyor.
Dafnidi, yeme bozukluklarının (Anoreksiya ve Bulimia) o karanlık dehlizlerine giriyor ama bunu yaparken didaktik bir tıp kitabı gibi değil, trajikomik bir dille anlatıyor. Bir marul yaprağıyla günü geçirmeye çalışanlar, gizlice yenen çikolataların pişmanlığı ve tuvalet köşelerinde kusulan hayaller…
Okurken gülüyorsunuz, evet. Ama bu gülüş, yanağınızdan süzülen bir gözyaşıyla karışıyor. Çünkü anlatılanlar o kadar tanıdık ki.
Plastikleşen Ruhlar ve Modern Kadın
Barbie’nin Katli, sadece bir zayıflama hikayesi değil; modern kadının metalaştırılmasına getirilmiş sert bir eleştiri.
Yazar bize şunu soruyor: Bedenimiz küçüldükçe, yer kapladığımız alan azaldıkça, ruhumuz da silikleşiyor mu?
Kitaptaki karakterler üzerinden, moda endüstrisinin, diyet reçetelerinin ve sosyal medya filtrelerinin bizi nasıl tek tip bir “Barbie”ye dönüştürmeye çalıştığını görüyoruz. Oysa biz plastikten değiliz; kanıyoruz, acıkıyoruz ve yaşlanıyoruz. Ve asıl güzellik tam da bu “kusurlu” canlılıkta saklı.
“Aynalar yalan söylemez derler, ama en büyük yalancı onlardır. Çünkü aynalar sadece dışını gösterir, içindeki harabeyi değil.”
Neden Okumalısınız?
Eğer daha önce “İntihar Dükkanı” gibi kara mizahı güçlü kitapları sevdiyseniz, Eleni Dafnidi’nin üslubunu da seveceksiniz.
- Samimiyet: Yazar, acıyı ajite etmeden, olduğu gibi ve hatta bazen dalga geçerek anlatıyor.
- Farkındalık: Kendi bedeninize veya çevrenizdeki “diyet takıntılı” insanlara bakış açınızı değiştirecek.
- Hızlı Okuma: Akıcı dili sayesinde bir hafta sonunda bitirip, etkisiyle uzun süre yaşayacağınız bir roman.
Tartıları Çöpe Atın, Kendinize Sarılın
Barbie’nin Katli, bittiğinde gidip bir şeyler yemek isteyeceğiniz türden bir kitap değil; gidip kendinize sarılmak isteyeceğiniz bir kitap. Dafnidi, o plastik bebeği mecazi anlamda “katlederek”, içimizdeki gerçek kadını özgürleştirmemizi istiyor.
Mükemmel olmak zorunda değiliz. Hatta mutlu olmak için “ince” olmak zorunda hiç değiliz. Bu kitabı okuyun ve o görünmez korseleri ruhunuzdan çıkarıp atın.
